Sevmekten Vazgeçmeyin

Sevmekten Vazgeçmeyin

İnsan, taşıdığı ve yaşadığı duygularla değer kazanır… Sevmek, belki de bu duyguların en yücesidir… Yaratılanların en değerlisi olan insanı, farklı kılan, farkındalıklarıdır. Allahın verdiği zekayı, aklı, iradeyi doğru kullanmak, merhametle, şefkatle ve en önemlisi vicdanla insan olunur.
Dünyanın yaşanabilirliği, sevginin insanlardaki oranıyla alakalıdır. Nitekim sevgisizler yüzünden, vicdansızlar yüzünden, merhamet nedir bilmeyenler yüzünden; her geçen gün dünya neşesini, sevincini, heyecanını kaybetmektedir.
Bugün gerek ülkemizde olsun, gerekse çevremizdeki “zalimce davranışları” tek bir şekilde izah edebiliriz… Bunlar, sevgiden nasibini almayanlar, alamayanlardır.
İnsan, bence sevgisi kadardır.
Bu sevgiden yoksun, elleri kanlı, terörle beslenen, dış odakların maşaları; bilmelidirler ki “sevgi ile bir arada olanlar” asla yok edilemezler.
Bin kere ölsek de, biz, bin kere diriliriz.
Çünkü bizi, onlardan farklı kılan, sevgimiz ve vicdanımızdır.
Nedir paylaşamadığımız?
Barış sözcüğünü “dilimizde sakız etmiş”, çiğnedikçe çiğniyoruz… Siyasiler, barış diyor… Din adamları, barış diyor… Sivil Toplum Örgütleri, Vatandaşlar, barış diyor…
Bilmiyor muyuz, barış demekle, barış olunmayacağını…
Önce, insan olmalıyız… Önce, merhametli ve vicdanlı olmalıyız… Önce, sevgiyi yüreklerimizde hissetmeliyiz…
İnsan olmalıyız…
Çünkü, barışı, insanlar yapar…
Ortadoğu üzerine oynanan oyunlar, Arap Baharı ile sözde demokrasi uygulamaları “karmaşanın” asıl sebebi…
Irak’ta, Libya’da, Suriye’de yaşananlar ve bunun paralelinde ülkemizde yaşatılanlar, planlanmış bir senaryonun, uygulama sahaları…
Bu oyuna, gelmemeliyiz.
Türkiye üzerinden, PKK politikası uygulayanları, dikkatle takip etmeliyiz.
Kürtleri, PKK’den ayırmalı… Onları da bu zalimlerin elinden kurtarmalıyız…
Bu ülke için, bu bayrak için, bu din için “kanını akıtmış bizler, hepimiz”, Türkiye’yi bölmek için bütün güçlerini seferber edenlere karşı “dimdik ayakta durmak zorundadır”.
Başarı, birlik ve beraberliğimizi muhafaza edebilirsek, gelir.
Ülkemizi seversek, insanları seversek, vicdanımızın sesini dinlersek; kardeşliğimiz pekişir.
Ve, barış kendiliğinden gelir…
Şu mesel, tüm sözlerimizin özeti;
Hintli bir adam suda bata çıka ilerlemeye çalısan bir akrep görür.
Onu kurtarmaya karar verir ve parmağını uzatır ama akrep onu sokar.
Hintli, tekrar akrebi sudan kurtarmaya çalışır ama akrep onu tekrar sokar.
Yakınlardaki, başka birisi ona, onu sürekli sokmaya çalışan akrebi kurtarmaya çalışmaktan vazgeçmesini söyler.
Ama Hintli adam söyle der: “Sokmak akrebin doğasında vardır.
Benim doğamda ise sevmek var.
Neden sokmak akrebin doğasında var diye kendi doğamda olan sevmekten vazgeçeyim?”

Sevmekten vazgeçmeyin. iyiliğinizden vazgeçmeyin.
Bilin ki, kazanan, “sevgiyi yüreklerinde yaşayanlar olacaktır”.